Ang Butil na Kasinlaki ng Itlog ng Manok, ni Leo Tolstoy - Bahagi 1

Ang Butil na Kasinlaki ng Itlog ng Manok

ni Leo Tolstoy

Isang araw, may mga batang nakakita sa isang bangin ng isang bagay na hugis butil ng mais na may uka sa gitna, ngunit sinlaki ng itlog ng manok. Isang napadpad na manlalakbay ang nakakita sa bagay na iyon, binili iyon mula sa mga bata sa halagang isang sentimo, dinala iyon sa bayan at nag-uusisang ipinagbili iyon sa hari.

Tinawag ng hari ang kanyang mga pantas, at sinabihan silang alamin kung ano ang bagay na iyon. Nag-isip nang nag-isip ang mga pantas at hindi nila matukoy ang ulo o buntot niyon, hanggang sa isang araw, habang ang bagay ay nakalagay sa pasimano ng bintana, isang inahing manok ang lumipad at tinuka iyon hanggang sa makagawa ito ng butas, at pagkatapos ay nakita ng lahat na ito'y isang butil ng mais. Pumunta ang mga pantas sa Hari, at sinabing:

'Ito'y isang butil ng mais.'

Sa pagkagulat ng hari, inutusan niya ang mga matatalinong tao upang alamin kung kailan at saan tumubo ang gayong mais. Muling nag-isip ang mga matatalinong tao, at nagsaliksik sa kanilang mga aklat, ngunit wala silang nakitang tungkol doon. Kaya bumalik sila sa hari at sinabing:

'Wala kaming maibibigay na sagot. Walang anumang tungkol dito sa aming mga aklat. Dapat kayong magtanong sa mga magsasaka; marahil ang ilan sa kanila'y maaaring nakarinig mula sa kanilang mga ama kung kailan at saan lumaki ang butil na ganito kalaki.'

Kaya nag-utos ang hari baka may mga matatandang magsasakang dapat dalhin sa harap niya; at natagpuan ng kanyang mga tagapaglingkod ang isang magsasaka at dinala siya sa hari. Hukot na sa katandaan, maputla pa at bungal, nagawa niyang makalapit sa hari gamit ang dalawang saklay.

Ipinakita sa kanya ng hari ang butil, ngunit halos hindi ito makita ng matanda; kinuha niya ito at hinipo gamit ang kanyang kamay. Tinanong siya ng hari:

'Maaari mo bang sabihin sa amin, Tanda, kung saan tumutubo ang ganitong butil? Nakabili ka na ba ng ganitong uri ng mais, o nakapaghasik na ba ng ganito sa iyong bukid?'

Ang matanda ay bingi kaya halos hindi niya marinig ang sinasabi ng hari, at naunawaan din ang tanong kahit nahihirapan.

'Hindi!' agad niyang tugon, 'Hindi pa ako nakapagtanim o umani ng ganyan sa aming bukid, ni hindi rin ako nakabili ng ganyan. Noong bumibili kami ng mais, ang mga butil ay palaging singliit tulad ngayon. Ngunit maaari mong itanong sa aking ama. Maaaring narinig niya kung saan tumutubo ang ganyang uri ng butil.'