Inalala ni Priapus sa kanyang tanggapan ang piesta ng Pateros - salin ng tula ni Eman Lacaba

INALALA NI PRIAPUS SA KANYANG TANGGAPAN ANG PIESTA NG PATEROS

Tula ni Eman Lacaba

Malayang salin ni Gregorio V. Bituin Jr.

Napakahalata; ngunit ang nakakaakit na hangin ng kápa

Ay hindi para sa mga umiibig sa mga maninindang nakapuyod,

Ng mga matatandang babaeng sumasayaw sa isang piging.

Sinasabi kong ang mga bangka ay hindi upang kalawangin.

Dapat salaminin, malabo man, ng hapag ng mga butas ng ilong,

Daliri, tiyan, kampana,

Mga panginoong nagsisitakbuhan sa mga lansangan tuwing gabi

Sabihin ang tsismis kay Martha ng Pateros,

Ang makasaysayang hindi matunaw na pagkain ng buwaya

Mula sa paglunok ng mga sinag sa ulo ng rococo.

O ang silid ay kulang sa mantika

At mga lamang-loob.

* Inilathala ang orihinal na bersyong Ingles sa Philippines Free Press, Disyembre 9, 1967, p.181

* Isinalin ng petsang Disyembre 19, 2018

* Gabi ng Mayo 5, 2018, sa ancestral house ng aking asawang si Liberty, sa Barlig, Mountain Province, ay hinalungkat ko ang mga isyu ng Philippines Free Press mula 1966 hanggang 1969 na tinipon ng kanyang namayapang ama. Nilitratuhan ko rito ang mga poetry o tulang nalathala. At ilan sa aking natagpuan, bukod sa mga tula ni Cirilo F. Bautista, ay ang labingtatlong tula ng makatang Eman Lacaba, na sa ngayon ay inisa-isa kong tinipa sa kompyuter at malayang isinalin sa wikang Filipino.

PRIAPUS IN HIS OFFICE RECALLS THE PATEROS FIESTA

Too obvious; but the coat-compelling air

Is not for lovers of hairlipped vendors,

Of aged women dancing in a feast.

I say boats are never meant to rust.

Desk should dimly mirror nostrils,

Fingers, bellies, bells,

Gods who race the streets at night

Tell the tale of Martha of Pateros,

The croc's historic indigestion

From swallowing rococo halos.

O the room's in want of lard

And innards.

Emmanuel A.F. Lacaba 

Larawan ng alagad ng sining bilang Pilipino at binata - Salin ng tula ni Eman Lacaba

LARAWAN NG ALAGAD NG SINING BILANG PILIPINO AT BINATA

Tula ni Eman Lacaba

Malayang salin ni Gregorio V. Bituin Jr.

Pansamantala akong mamamatay:

Hindi pa ako naghuhubad hanggang sa huling satin;

Hinayaan kong masiyahan ang suot kong salamin sa mata,

Mga sariling larawang nagpapakita ng Latin.

Nakangiting walang anumang hiya ang tula,

Nawawala ang manunugtog at madlang manonood:

Ang tinanggap kong payak na himig at pangalan,

Pati mga mais at bukung-bukong ng magsasaka ay nang-uuyam.

Ang sining ay nasa kanang retina nakasalamin ng tama,

Mga butas ng ilong ng Oriyental ay iginuhit na Oriyental.

Hayaan mo akong mamatay; mga tagahanga, maging magalang:

Sa sandaling ito, ako ay tapat, hubad, at mabait.

* Inilathala ang orihinal na bersyong Ingles sa Philippines Free Press, Disyembre 9, 1967, p.181

* Isinalin ng petsang Disyembre 19, 2018

* Gabi ng Mayo 5, 2018, sa ancestral house ng aking asawang si Liberty, sa Barlig, Mountain Province, ay hinalungkat ko ang mga isyu ng Philippines Free Press mula 1966 hanggang 1969 na tinipon ng kanyang namayapang ama. Nilitratuhan ko rito ang mga poetry o tulang nalathala. At ilan sa aking natagpuan, bukod sa mga tula ni Cirilo F. Bautista, ay ang labingtatlong tula ng makatang Eman Lacaba, na sa ngayon ay inisa-isa kong tinipa sa kompyuter at malayang isinalin sa wikang Filipino.

PORTRAIT OF THE ARTIST AS FILIPINO AND A YOUNG MAN

Temporarily I will die:

I haven't stripped to final satin;

I've let my looking glasses satisfy,

Self-portraits flaunt a Latin.

Poetry is smirking lack of shame,

Band and audience disappearing:

My self-accepted rustic tone and name,

And corns and peasant ankles sneering.

Art is right retina mirrored right,

Oriental nostrils drawn Oriental.

Let me die; admirers, be polite:

For once I'm loyal, nude, and moral.

Emmanuel A.F. Lacaba

Parabula - salin ng tula ni Eman Lacaba

PARABULA

Tula ni Eman Lacaba

Malayang salin ni Gregorio V. Bituin Jr.

"Magtungo ka sa aking paroroonan," anang hangin sa apoy,

Dahil nasunog ang kanyang daraanan noon,

Nilabanan ng apoy ang kanyang dáting

Kaibigan, at naghunos-dili nang may isinigaw,

"Direksyon ang maaaring mong paroonan, Ako

Pa rin ang ningas, ang kaluwalhatian."

* Inilathala ang orihinal na bersyong Ingles sa Philippines Free Press, Disyembre 9, 1967, p.181

* Isinalin ng petsang Disyembre 17, 2018

* Gabi ng Mayo 5, 2018, sa ancestral house ng aking asawang si Liberty, sa Barlig, Mountain Province, ay hinalungkat ko ang mga isyu ng Philippines Free Press mula 1966 hanggang 1969 na tinipon ng kanyang namayapang ama. Nilitratuhan ko rito ang mga poetry o tulang nalathala. At ilan sa aking natagpuan, bukod sa mga tula ni Cirilo F. Bautista, ay ang labingtatlong tula ng makatang Eman Lacaba, na sa ngayon ay inisa-isa kong tinipa sa kompyuter at malayang isinalin sa wikang Filipino.

PARABLE

"Go where I go," said wind to fire,

Having burned his way before,

The fire fought hard his former

Friend, and yielded with the cry,

"Direction you may be, I

Am still the blaze, the glory."

Emmanuel A.F. Lacaba 

Ang anak ng kautusan - Salin ng tula ni Eman Lacaba

ANG ANAK NG KAUTUSAN

Tula ni Eman Lacaba

Malayang salin ni Gregorio V. Bituin Jr.

May mga katahimikang nakatusok sa mga bulsa ng damit

Na nauugnay sa ulan.

Mga nakatuping may gad-ang na blusa sa amaging aparador

Binaybay ba ng mga palaisipan

ang Shema Israel, may mga tunog na tinatawag na katahimikan

Tinatawag na palaisipan na tinatawag na raketa ng tenis:

Adonai elohaynu, naaalala ko ang mga tunog

Ng mga karakter na hindi ko maintindihan,

Binabaybay ang salitang iyong ipinagbabawal.

Ang mga tagasunod na nakaitim ay umalis na upang matulog.

Ang mga baldosang nakapapaso, pinaputok na pagsugod

Sa mga korte ng kwelyo, kutsilyo, bola sa mga kalis.

May mga tunog na tinatawag na katahimikan na tinatawag na mga asawa.

Ang ulan ay gurong rabbi at inuulit ang pangalang

Nangangahulugang isa, ipinaliliwanag ang lahat o wala.

* Inilathala ang orihinal na bersyong Ingles sa Philippines Free Press, Disyembre 9, 1967, p.181

* Isinalin ng petsang Disyembre 17, 2018

* Gabi ng Mayo 5, 2018, sa ancestral house ng aking asawang si Liberty, sa Barlig, Mountain Province, ay hinalungkat ko ang mga isyu ng Philippines Free Press mula 1966 hanggang 1969 na tinipon ng kanyang namayapang ama. Nilitratuhan ko rito ang mga poetry o tulang nalathala. At ilan sa aking natagpuan, bukod sa mga tula ni Cirilo F. Bautista, ay ang labingtatlong tula ng makatang Eman Lacaba, na sa ngayon ay inisa-isa kong tinipa sa kompyuter at malayang isinalin sa wikang Filipino.

BAR MIZVAH

There are silences pinned on shirt pockets

Associated with rain.

Folded checkered blouses in musty closets

Are crossword puzzles spelling

Shema Israel, there are sounds called silences

Called puzzles called tennis rackets:

Adonai elohaynu, I remember the sounds

Of characters I don't understand,

Spelling out the word you forbid.

The followers in black have left for bed.

Tiles sear, fired invade

Courts of collars, knives, balls in patens.

There are sounds called silences called wives.

Rain is rabbi and repeats the name

Meaning one, explaining all or nothing.

Emmanuel A.F. Lacaba 

Ang mga banyaga - Salin ng tula ni Eman Lacaba

ANG MGA BANYAGA

Tula ni Eman Lacaba

Malayang salin ni Gregorio V. Bituin Jr.

Nanatili kami sa mga pook ng dukha sa Washington, D.C.,

Isang Pilipino, isang Denmarko, at dalawang Italyano.

Tatlong gabi kaming bumarik ng bardolino

At pinag-usapan ang mga pelikula, kababaihan, mga armas,

Mga malalaking anghel para sa panganay.

Tinanong kami ng matabang puting panginoong maylupa

At ng kanyang kalaguypng itim tungkol sa pag-ibig. 

Ang lasing na Denmarko naman

Ay umawit ng mga nota mula sa dingding ng mga Juan.

Kagabi lang, kami'y hinigop ng mga nakakabagot na lansangan;

Pasibong sinuri ng Puting Tahanan ang mga tatak

Ng aming mga balat. Yumukod kami sa mga ngipin nito

At bumulong ng panaginip hinggil sa mga bastos na serpiyente,

Ang mga reyunyon at kapatagan sa umaga. Pinanood namin ang gabing

Naghahati, natagpuan ang aming sariling nalulunod

Sa tubig nito. Binalikan ang mga tampiping

Natatakpan ng mababaho't di makatulog na kama,

Nadaanan namin ang isang pinid at madilim na upahang bahay;

Ang mga gitara sa loob ay umaawit ng hanukkah:

Nakatayo kaming giniginaw na parang mga diplomata

Na ibinaba kani-kanila lang ng mga limousine.

* Inilathala ang orihinal na bersyong Ingles sa Philippines Free Press, Disyembre 9, 1967, p.181

* Isinalin ng petsang Disyembre 17, 2018

* Gabi ng Mayo 5, 2018, sa ancestral house ng aking asawang si Liberty, sa Barlig, Mountain Province, ay hinalungkat ko ang mga isyu ng Philippines Free Press mula 1966 hanggang 1969 na tinipon ng kanyang namayapang ama. Nilitratuhan ko rito ang mga poetry o tulang nalathala. At ilan sa aking natagpuan, bukod sa mga tula ni Cirilo F. Bautista, ay ang labingtatlong tula ng makatang Eman Lacaba, na sa ngayon ay inisa-isa kong tinipa sa kompyuter at malayang isinalin sa wikang Filipino.

THE FOREIGNERS

We stayed in the slums in Washington, D.C.,

A Filipino, Dane, and two Italians.

Three nights we guzzled bardolino

And talked of films, women, armaments,

Giant angels for the first-born.

That fat white landlord and his black mistress

Questioned us on love. The tipsy Dane

Chanted notes from walls of Johns.

The last night, the bored streets sipped us;

The White House studied passively the labels

Of our skins. We squatted on its teeth

And whispered dreams of brazen serpents,

Reunions, and morning planes. We watched the night

Dividing, found ourselves drowning

In its waters. Going back to bags

Concealed by smelly, sleepless beds,

We passed a closed and dark apartment;

Guitars inside sang hanukkah:

We stood cold like diplomats

Dropped off recently by limousines.

Emmanuel A.F. Lacaba